Zabawa w zabijanie

W świecie tysięcy galopujących informacji, wśród których dramatyczne newsy walczą o pierwszeństwo z plotkami o celebrytach, historia Malali Yousafzai - pakistańskiej dziewczynki, która próbowała zmienić świat, zaczynając od swojego świata, postrzelonej przez talibów, ale cudownie ocalałej, by dalej walczyć i głosić swą prawdę - mogłaby utonąć i przeminąć jak wiele innych „wiadomości dnia" czy nawet miesiąca. Okazała się jednak historią z ogromnym potencjałem. Etycznym i edukacyjnym.

W roku 2014, dwa lata po wydarzeniach w prowincji Swat - krainie tak pięknej, że nazywanej rajem, a tak mrocznej, że żyjące w niej kobiety pozbawione były prawa do wszystkiego, co można by uznać za podstawowe prawa człowieka, z prawem do uczenia się włącznie - przyznano Malali pokojową Nagrodę Nobla. Ona sama również włączyła się w pracę, na jaką szansę dała jej własna historia, stając się znaną na całym świecie orędowniczką wolności kobiet, ale i wolności w ogóle. Tej wolności, która rodzi się w nas samych - i rozwija skrzydła jak ptak (to skądinąd ważna w tej opowieści metafora). Do czego jednak niezbędna jest pomoc innych, bliskich ludzi, i edukacja właśnie.

Napisała o tym prostą, adresowaną do dzieci książeczkę, która w Polsce ukazała się dwa lata temu pod tytułem Malala i jej czarodziejski ołówek; głównym przesłaniem autobiograficznej i symbolicznej zarazem narracji są słowa: „Jedno dziecko, jeden nauczyciel, jedna książka i jedno pióro może zmienić świat".

Współczesny opowiada nam o Malali